Przejdź do treści
Canivella

Szkolenie psa

Jak ćwiczyć uwagę psa przy rozproszeniach

Uwaga na spacerze nie oznacza ciągłego patrzenia na człowieka.

W skrócie

Uwaga na spacerze nie oznacza ciągłego patrzenia na człowieka. Przydatna umiejętność to swobodne odwrócenie wzroku od bodźca i ponowne nawiązanie kontaktu z opiekunem.

Pies podczas spokojnego ćwiczenia z opiekunem w bezpiecznym miejscu.

Czego dokładnie uczysz psa

Ustaw taką odległość od rozproszenia, przy której pies może jeść, poruszać się swobodnie i reagować. Długie wpatrywanie się, usztywnienie albo odmowa przyjęcia jedzenia świadczą, że próba może być zbyt trudna. W razie potrzeby wróć do artykułu o zasady nagradzania i wprowadzania sygnałów.

Ćwiczenie krok po kroku

W domu nagradzaj spontaniczne spojrzenia w swoją stronę. Potem wprowadź krótkie hasło oznaczające kontakt. Na spacerze pozwól psu zauważyć bodziec z daleka i nagródź, kiedy sam ponownie spojrzy na ciebie. Po udanej próbie pozwól mu spokojnie powęszyć.

Jak zwiększać trudność

Zbliżaj się do bodźca dopiero po kilku swobodnych powrotach uwagi. Zwiększaj kolejno odległość od opiekuna, ruch rozproszenia albo czas, ale nie wszystko jednocześnie.

Gdy ćwiczenie się nie udaje

Jeśli pies nie reaguje lub nie chce jeść, oddal się. Ciągłe powtarzanie imienia nie pomaga, gdy poziom pobudzenia jest zbyt wysoki.

Bezpieczeństwo i granice ćwiczenia

Silne wybuchy szczekania, ataki na inne psy czy utrwalony lęk wymagają indywidualnego planu bezpieczeństwa i konsultacji behawioralnej.

Próba z niewielkim rozproszeniem

Powiedz imię psa w spokojnym pokoju i nagródź krótkie spojrzenie. Potem spróbuj w odległości kilku metrów od stojącej osoby. Jeżeli pies potrafi ponownie zwrócić uwagę bez kilkukrotnego przywoływania, nieco zwiększ trudność. Nie zaczynaj obok głośno szczekającego psa ani w miejscu, w którym twój pies próbuje uciekać.

Skupienie nie oznacza wpatrywania się w człowieka

Między próbami pies może węszyć, odpoczywać i przyglądać się otoczeniu. Celem jest krótki, dobrowolny kontakt w odpowiedniej chwili, a nie ciągłe utrzymywanie wzroku na opiekunie. Jeśli zwierzę sztywnieje lub przestaje przyjmować nagrody, zwiększ odległość od bodźca. Długotrwały lęk i reaktywność wymagają indywidualnej pomocy.

Następne umiejętności

Inną umiejętność opisuje przywołanie psa.

Źródła
  1. Teach your dog its name — Dogs Trust
  2. Train your dog to touch a target — Dogs Trust
  3. Position Statements and Handouts: Humane Dog Training — American Veterinary Society of Animal Behavior