W skrócie
Luźna smycz nie oznacza, że pies musi cały czas iść przy kolanie. Podczas zwykłego spaceru może swobodnie węszyć, o ile nie ciągnie opiekuna. Warto pokazać mu, że spacer posuwa się naprzód przy poluzowanej lince.
Szkolenie psa
Luźna smycz nie oznacza, że pies musi cały czas iść przy kolanie.
Luźna smycz nie oznacza, że pies musi cały czas iść przy kolanie. Podczas zwykłego spaceru może swobodnie węszyć, o ile nie ciągnie opiekuna. Warto pokazać mu, że spacer posuwa się naprzód przy poluzowanej lince.

Dobierz wygodne szelki i odpowiednią, nierozciągliwą smycz. Zacznij na spokojnej trasie bez wielu psów i przechodniów. Przygotuj małe nagrody i planuj krótkie przerwy na eksplorowanie otoczenia. W razie potrzeby wróć do artykułu o zasady nagradzania i wprowadzania sygnałów.
Nagradzaj za kilka kroków na luźnej smyczy i za spontaniczny kontakt. Gdy linka się napnie, spokojnie zatrzymaj się, bez szarpania. Ruszaj dalej po jej poluzowaniu i nagradzaj kolejne kroki. Wprowadzaj łagodne zmiany kierunku, uprzedzając psa głosem.
Początkowo wystarczy kilka spokojnych metrów. Potem dołóż zakręt, a dopiero później przechodnia w oddali. W trudnym miejscu skup się na bezpiecznym prowadzeniu, zamiast testować nowo poznaną umiejętność.
Jeżeli pies zawsze ciągnie w stronę konkretnej atrakcji, zwiększ od niej dystans. Nagłe szarpnięcia smyczą nie uczą, za co pies otrzymuje nagrodę.
Kulawizna, ból przy dotyku lub silne reakcje na mijane psy wymagają odrębnej oceny i odpowiedniego wsparcia.
Na spokojnym chodniku nagródź kilka kroków przy luźnej smyczy. Kiedy smycz się napnie, zatrzymaj się bez szarpnięcia. Ruszaj dopiero po jej poluzowaniu i ponownie nagródź kilka spokojnych kroków. Pozwól psu co jakiś czas powęszyć, bo swobodne poznawanie otoczenia może być częścią nagrody. Nie próbuj utrzymywać go przez cały spacer tuż przy kolanie.
Jeżeli pies ciągnie głównie w stronę parku albo mijanych psów, zwiększ dystans i wróć do łatwiejszych warunków. Ćwiczenie chodzenia na luźnej smyczy jest czymś innym niż sportowa komenda „noga”. Przy silnym lęku lub bólu potrzebne są inne działania niż powtarzanie zatrzymań.
Inną umiejętność opisuje uwaga psa przy rozproszeniach.