W skrócie
Szkolenie psa nie polega na wymuszaniu reakcji. Najpierw ustal, jakie zachowanie chcesz zobaczyć, następnie zorganizuj warunki, w których pies może je łatwo wykonać. Wzmocnij właściwy moment, zanim wprowadzisz trudniejsze otoczenie.
Szkolenie psa
Szkolenie psa nie polega na wymuszaniu reakcji.
Szkolenie psa nie polega na wymuszaniu reakcji. Najpierw ustal, jakie zachowanie chcesz zobaczyć, następnie zorganizuj warunki, w których pies może je łatwo wykonać. Wzmocnij właściwy moment, zanim wprowadzisz trudniejsze otoczenie.

Domownicy powinni używać tych samych słów i podobnych zasad. Nagrodą może być smakołyk, zabawa albo możliwość powąchania trawy. Warto odróżnić nagrodę podaną po poprawnej reakcji od jedzenia stale trzymanego przed nosem jako przynęta.
Wybierz jedno proste zachowanie i zaznacz je krótkim słowem w chwili wykonania. Natychmiast nagródź. Powtórz w spokojnym miejscu, a kiedy pies zacznie reagować przewidywalnie, dodaj umówioną komendę. Stopniowo ograniczaj pomoc gestem, aby zwierzę odpowiadało na sygnał, a nie tylko podążało za dłonią.
Czas trwania, odległość i rozproszenia zwiększaj osobno. Po zmianie miejsca na chwilę obniż wymagania. Sprawdzaj, czy pies potrafi odpowiedzieć na pierwsze polecenie, zamiast liczyć jedynie liczbę powtórzeń.
Jeśli pies odchodzi albo przestaje przyjmować smakołyki, sprawdź poziom zmęczenia, emocje i trudność ćwiczenia. Krzyk lub ciągnięcie za smycz nie pokażą mu właściwego rozwiązania.
W przypadku bólu, nasilonego lęku lub agresji potrzebna jest konsultacja weterynaryjna i indywidualne wsparcie specjalisty zachowania.
Chcesz nauczyć psa wchodzenia na matę? Najpierw nagrodź samo podejście do niej, potem dotknięcie łapą, a dopiero później wejście całym ciałem. Słowo sygnałowe dodaj, gdy zachowanie pojawia się przewidywalnie. Nie zmieniaj równocześnie miejsca, nagrody i sposobu zachęcania. W przeciwnym razie trudno ocenić, czego pies się nauczył. Zakończ sesję krótką przerwą, zanim zwierzę stanie się zmęczone lub sfrustrowane.
Najpierw wybierz spokojne otoczenie i jedną konkretną umiejętność. W kolejnych sesjach sprawdzaj, czy pies potrafi wykonać znany ruch bez smakołyku trzymanego przed nosem. Dopiero wtedy zmień swoją pozycję lub przejdź do innego pomieszczenia. Zapisuj, przy jakich trudnościach pojawiają się pomyłki. Nie wyznaczaj wszystkim psom tej samej liczby powtórzeń: o tempie decyduje zachowanie zwierzęcia.
Następnym krokiem jest osobna umiejętność: przywołanie; chodzenie na luźnej smyczy; rezygnacja „zostaw”; oddawanie przedmiotu „puść”; pozostawanie „zostań”; uwaga przy rozproszeniach.