W skrócie
Przywołanie kończy się wtedy, gdy pies faktycznie podejdzie blisko opiekuna. Samo spojrzenie po usłyszeniu „do mnie” nie wystarczy. Zacznij od niewielkiej odległości i zadbaj, aby powrót opłacał się psu.
Szkolenie psa
Przywołanie kończy się wtedy, gdy pies faktycznie podejdzie blisko opiekuna.
Przywołanie kończy się wtedy, gdy pies faktycznie podejdzie blisko opiekuna. Samo spojrzenie po usłyszeniu „do mnie” nie wystarczy. Zacznij od niewielkiej odległości i zadbaj, aby powrót opłacał się psu.

To, że pies reaguje w domu, nie oznacza jeszcze, że zrobi to w parku. Na zewnątrz stopniowo dodawaj trudności, a dla bezpieczeństwa używaj długiej linki przypiętej do szelek. W razie potrzeby wróć do artykułu o zasady nagradzania i wprowadzania sygnałów.
Wypowiedz „do mnie” raz, kiedy pies jest gotowy do współpracy, i cofnij się o krok. Nagródź dopiero wtedy, gdy podejdzie blisko. Delikatnie dotknij szelek, podaj kolejną nagrodę, a następnie pozwól mu znów swobodnie węszyć w bezpiecznym miejscu. Ćwicz także na długiej lince, nie szarpiąc nią.
Najpierw zwiększaj odległość, a później wprowadzaj odległe rozproszenia. Przeplataj powroty zakończone zapięciem smyczy z takimi, po których pies może kontynuować zabawę.
Jeśli pies nie wraca, zadanie było prawdopodobnie zbyt trudne. Podejdź bliżej, zmień miejsce i nagródź kolejny łatwy powrót. Nie karć psa, kiedy w końcu przyjdzie.
W pobliżu ruchu ulicznego, dzikich zwierząt lub innych zagrożeń nie polegaj wyłącznie na przywołaniu. Stosuj odpowiednie zabezpieczenie.
Na ogrodzonym terenie zawołaj psa, gdy nie jest pochłonięty silnym bodźcem. Nagródź go dopiero po podejściu blisko do ciebie i spokojnie dotknij szelek. Następnie pozwól mu wrócić do węszenia. Jeżeli przywołanie zawsze kończy zabawę, pies może unikać podejścia. Podczas nauki w otwartym terenie stosuj długą linkę przypiętą do szelek, ale nie używaj jej do przeciągania zwierzęcia.
Samo spojrzenie na opiekuna nie oznacza zakończonego przywołania. Jeśli pies zatrzymuje się w połowie drogi, zmniejsz odległość i ćwicz przy słabszych rozproszeniach. Nie karć za spóźniony powrót. Blisko ruchu ulicznego, dzikich zwierząt i innych zagrożeń fizyczne zabezpieczenie pozostaje konieczne niezależnie od wcześniejszych sukcesów.
Inną umiejętność opisuje uwaga psa przy rozproszeniach.