Przejdź do treści
Canivella

Opieka nad psem

Dlaczego pies je trawę? Co naprawdę pokazują badania

Jedzenie trawy jest u psów częste, ale popularne wyjaśnienie, że robią to głównie po to, by uspokoić żołądek lub sprowokować wymioty, nie ma mocnego wsparcia w bezpośrednich badaniach.

Krótka odpowiedź

Psy często jedzą trawę, a nauka nie ustaliła jednej, uniwersalnej przyczyny tego zachowania. Dostępne dane nie potwierdzają popularnego poglądu, że większość psów skubie trawę dlatego, że jest chora albo chce celowo wywołać wymioty. W dużym badaniu ankietowym właścicieli psów jedzących rośliny tylko 9% zwierząt często wyglądało na chore przed jedzeniem roślin, a 22% często wymiotowało po nim. U psa, który poza tym czuje się dobrze, sporadyczne jedzenie trawy może więc mieścić się w granicach normalnego zachowania. Większej uwagi wymaga sytuacja, gdy zachowanie jest nowe lub uporczywe, pojawiają się nawracające wymioty albo inne objawy choroby, bądź pies je trawę z opryskanego terenu lub razem z nieznanymi roślinami.

Złocisty pies jedzący świeżą trawę na zewnątrz.

Jak częste jest jedzenie trawy?

Najszersze badanie najpierw objęło właścicieli zdrowych psów, a następnie znacznie większą grupę właścicieli psów jedzących rośliny. Spośród 47 zdrowych psów mających codzienny dostęp do roślin 79% jadło trawę lub inne rośliny. W większej grupie 1 571 psów jedzących rośliny 68% według właścicieli robiło to codziennie lub co tydzień, a trawa była najczęściej wybieraną rośliną.

Autorzy uznali, że jedzenie roślin wydaje się normalnym zachowaniem u psów domowych.

Wyniki pokazują wzorzec, a nie jedną przyczynę. Duża część danych pochodziła z relacji właścicieli, a do dużej ankiety celowo rekrutowano osoby mające psy jedzące rośliny. Badanie dobrze pokazuje więc, że zachowanie jest powszechne i często występuje bez widocznej choroby, ale nie wyjaśnia, dlaczego robi to każdy konkretny pies.

Czy psy jedzą trawę, żeby zwymiotować?

Dowody nie potwierdzają tego jako typowego wyjaśnienia. W dużej ankiecie większość psów nie wyglądała na chorą przed jedzeniem roślin i większość nie wymiotowała często po nim.

Późniejsze doświadczenie sprawdziło hipotezę samoleczenia w bardziej bezpośredni sposób. Psy obserwowano podczas jedzenia trawy zarówno przy prawidłowym kale, jak i w fazie żywienia, która powodowała łagodne zaburzenie żołądkowo-jelitowe z biegunką. W czasie tego zaburzenia psy spędzały mniej, a nie więcej czasu na jedzeniu trawy. W 374 epizodach jedzenia trawy wystąpiły zaledwie dwa epizody wymiotów. W badanych warunkach naukowcy nie stwierdzili więc, by psy wykorzystywały trawę jako środek wymiotny lub do samoleczenia tego konkretnego rodzaju dolegliwości.

To badanie ma ograniczenie: dotyczyło tylko jednego łagodnego rodzaju zaburzenia przewodu pokarmowego. Nie dowodzi, że nudności lub każdy inny problem trawienny nigdy nie mogą wpływać na zachowanie pojedynczego psa.

Głód i pora dnia mogą mieć znaczenie

Małe kontrolowane badanie 12 psów wykazało, że zwierzęta spędzały więcej czasu na jedzeniu trawy przed posiłkiem z suchej karmy niż po nim, a później w ciągu dnia zachowanie słabło. Sugeruje to, że sytość i pora dnia mogą wpływać na skubanie trawy.

To użyteczna wskazówka, ale nie uniwersalne wyjaśnienie. Badanie było małe, a psy mogą jeść trawę w bardzo różnych sytuacjach. Jeśli pies robi to głównie przed posiłkami, warto zanotować ten wzorzec, lecz sam w sobie nie dowodzi on, że pies dostaje za mało jedzenia ani że ma problem żywieniowy.

Czy jedzenie trawy oznacza niedobór błonnika?

Samo jedzenie trawy nie jest dowodem niedoboru błonnika. W opublikowanym opisie przypadku przedstawiono jednego pudla miniaturowego, który przez lata jadł rośliny i wymiotował; zachowanie ustąpiło po zmianie diety na bogatą w błonnik. Pokazuje to, że dieta może mieć znaczenie w indywidualnym przypadku, ale jeden pies nie pozwala ustalić ogólnej przyczyny zachowania.

Większe badanie nie wykazało związku między ogólnym rodzajem diety a częstotliwością lub wyborem roślin. Nie sprawdzało jednak bezpośrednio, czy każdy pies otrzymywał optymalną ilość błonnika. Najdokładniejszy wniosek jest więc wąski: błonnik może mieć znaczenie w niektórych sytuacjach, ale rutynowe jedzenie trawy nie powinno być traktowane jako rozpoznanie niedoboru pokarmowego.

Czego nauka nadal nie wyjaśnia

Wiele popularnych wyjaśnień pozostaje możliwych, ale ma słabe podstawy. Niektórym psom może odpowiadać smak lub struktura trawy; inne mogą ją jeść w ramach zwykłego zachowania eksploracyjnego lub poszukiwawczego. Często wymienia się też nudę, lęk, instynkt i chęć zwrócenia uwagi, lecz bezpośrednie badania na psach nie wykazały żadnego z tych czynników jako ogólnej przyczyny.

Lepiej udokumentowane jest co innego: jedzenie trawy jest częste, często odbywa się bez widocznej choroby, zwykle nie kończy się wymiotami, a głód lub pora dnia mogą na nie wpływać. Nadal nie znamy jednego mechanizmu, który tłumaczyłby zachowanie wszystkich psów.

Czy można pozwolić psu jeść trawę?

Znaczenie ma również środowisko. Źródła weterynaryjne ostrzegają przed herbicydami i pestycydami na trawnikach oraz przed zanieczyszczeniem kałem, które może narażać psa na pasożyty jelitowe. Nie pozwalaj więc psu skubać trawy w miejscu, które mogło być opryskiwane, ani tam, gdzie między źdźbłami rosną nieznane rośliny.

Jeśli zdrowy pies od czasu do czasu zjada niewielką ilość znanej, nieopryskiwanej trawy i nadal czuje się dobrze, samo to zachowanie nie jest mocnym sygnałem problemu zdrowotnego. Gdy nie masz pewności co do terenu, bezpieczniej jest odwrócić uwagę psa i odejść.

Kiedy potrzebna jest konsultacja weterynaryjna

Jedzenie trawy staje się inną kwestią, gdy towarzyszą mu objawy choroby. Skontaktuj się z weterynarzem przy powtarzających się lub uporczywych wymiotach, krwi w wymiocinach, wyraźnej apatii, bólu brzucha, gorączce albo wymiotach trwających dłużej niż dobę. Nagła zmiana w jedzeniu trawy wraz z dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego także wymaga większej uwagi niż stary, sporadyczny nawyk u psa, który poza tym jest w dobrej formie.

Jeżeli pies regularnie je trawę, zapisuj kiedy to robi, czy głównie przed posiłkami oraz czy później występują wymioty lub zmiany stolca. Krótki zapis wzorca jest bardziej przydatny niż założenie, że pies „oczyszcza” żołądek lub automatyczne dodawanie błonnika do diety.

Źródła
  1. A high fiber diet responsive case in a poodle dog with long-term plant eating behavior — Journal of Veterinary Medical Science / Japanese Society of Veterinary Science
  2. Why Dogs Eat Grass — VCA Animal Hospitals
  3. Vomiting — Cornell University College of Veterinary Medicine